Paravanlar Jean Genet Kitabı PDF indir

Batılı sömürgeciler, lejyonerler, askerler, Araplar, mücahitler, hırsızlar, orospular, ağlayıcı kadınlar, hainler, ölüler… Yüzleri boyalı, maskeli, takma saçlı, takma burunlu… Genet’nin tiyatrosunun temelini oluşturan kılık değiştirme, kendini maskeleme, gerçeğin yerine suretini geçirme, 1961 tarihli son oyunu Paravanlar‘ın da temel taşlarıdır. Savaşta geçen bir maskeli balo diyebiliriz Paravanlar için. Bu savaş, Genet’nin bize tuttuğu aynadan yansıyan savaşın suretidir. Bu aynada, yaşamını ve eserini tespit eden kavramların; kötülüğün, ihanetin ve en fazla da ölümün suretini gösterir bize. Paravanlar, onun ölüme ve ölülere yaklaşım tarzının bir ifadesidir. Hatta oyun metninde bulunan açıklamalarında oyunun bir mezarlıkta sahnelenmesi gerektiğini söyler. Lakin burada kasvetten, yastan, ölümün ağırlığından eser yoktur, yaşamdan ölüme, kahkahalar eşliğinde, ortada mesele yapılacak bir şey olmadığı söylenerek geçilir. Paravanlar ölüme ve ölülere adanmış keyifli bir şenlik, bir maskeli balodur. İlk kez 1961’de Berlin’de sahnelenen Paravanlar, 1966’da Paris’te Roger Blin yönetiminde sahnelendiğinde, muhafazakâr kesim şiddetli bir tepki göstermiş, oyunun yasaklanması ve tiyatroya ödeneğin kesilmesi yönünde Millet Meclisi’ne önergeler verilmiştir. Paravanlar‘ın bunca tartışmaya yol açmasının sebebi, Fransa’nın Cezayir hususundaki hassasiyetine dokunmuş olmasıdır. Gerçi oyunda bir kez bile Cezayir’in sözü edilmez. Görünür dünyayı, bireylerin yaptıklarını bi hayli fazla birebir görülmektediran bir tiyatronun kasvetli hüznüne karşı bir gölge tiyatrosunun hayalinde olan Genet de, Cezayir Savaşı’nın Paravanlar’a bahane oluşturduğunu kabul etmekle birlikte, oyunun doğrudan Cezayir Savaşı’yla alakalı olmadığını söyler. Ama yine de bozgunculuğunu yapmış, toplumun riyakârlığını suratına çarpmak için yine işkencecisinin dilini müthiş bir biçimde tercih ederek bir yeraltı edebiyatı başyapıtı daha ortaya koymuştur.