Bir Darbeci Subayın Anıları Adnan Çelikoğlu Kitabı PDF indir

1960tan sonra gelişen olaylar 22 Şubat, 21 Mayıs ve hatta bazı bireylerin iddiasına göre, 12 Mart, 12 Eylül, yalnızca Aydemirin kabahati olamaz. 27 Mayıstan sonra yaşanan 22 Şubat ve 21 Mayıs hadiselerinda, komitenin kurulmasında yapılan hataların ve sonradan parçalanışının büyük etkisi mevcuttur. Eğer genel eğilim olmasaydı, Silahlı Kuvvetler Birliği kurulur, başına Genelkurmay başkanı geçmez miydi? Bu hadiselerin kusurunu Aydemire yüklemek büyük yanlış olur. Ama şunu da söyleyeyim ki, merhum Aydemir bu hareketleri kendisinin yaptığını kabul etmek için canını verdi. Komite kendi yaptığı anayasayı kaldırmış ve kendi meşruiyetini kendi yıkmıştır. Bu hadiselerin ordu safları içinde karışıklık yaratmaması imkânsızdı. Komite siyasi partilere teslim olmuş, kurucu meclisle pazarlık gücünü kaybetmişti. Bu durumda Komiteye sahip çıkmak görevi Silahlı Kuvvetler Birliğine düşmüştü. Eğer Komite başını kuma sokmasaydı, ve daha olumlu bir bakış açısıyla, Komitenin yeterli politik deneyimi ve ayak oyunlarını bilen birkaç kişi olsaydı yahut bazıları yola çıkarken düşündükleri idealleri kişisel çıkarlara yeğ tutabilseydi, bu durumu görür ve gereken tedbiri alabilirdi. O günlerde, baştan sona herkesin ihtilalci kesildiğini görmeyenler, sonucu Talât Aydemirin üzerine atmakla kendilerini kurtardıklarını zannediyorlar. Hele bütün telkinlere rağmen tabii senatörlük lokmasını yutmalarının sonuçlarını hesaplasınlar. 27 Mayısı yapanlar, buna sahip çıksınlar. Bildiklerini yazsınlar. Günahları ve sevapları ile bu çocuk onlarındır. Konuştuğum bütün dostlarıma bunu telkin ediyorum. Bana göre 27 Mayıs, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde özel bir yere sahiptir. Her olayda olduğu gibi iyi ve kötü tarafları olacaktır. Saklamadan yazalım ve fakat o zaman tarihi yazanlar, doğruyu bulurlar.